احیای ۱۷۵۰ هکتار بیابان در زرند با اجرای طرحهای بیابانزدایی
به گزارش خبرنگار فارس از زرند، این شهرستان که سالها با مشکلاتی همچون خشکسالی، کاهش پوشش گیاهی، فرسایش خاک و پدیده ریزگردها مواجه بوده، اکنون با اجرای پروژههای هدفمند بیابانزدایی، گامی مؤثر در مسیر مقابله با بیابانزایی برداشته است.
مصلح، رئیس اداره منابع طبیعی زرند، با اشاره به اقدامات انجامشده اظهار کرد: حفظ و ارتقای پوشش گیاهی منطقه، در کنار اجرای پروژههای بیابانزدایی از جمله احداث تلههای رسوبگیر، نقش مهمی در کاهش فرسایش خاک و کنترل ریزگردها دارد.
وی افزود: در همین راستا، عملیات نهالکاری با تمرکز بر گونههای مقاوم به خشکی مانند تاغ و قرهداغ، همراه با احداث کانالهای رسوبگیر در نقاط مختلف شهرستان، تأثیر چشمگیری در تثبیت خاک و کنترل فرسایش در مناطق حساس داشته است.
پارسا دهقانی، کارشناس بیابان اداره منابع طبیعی شهرستان زرند نیز با اشاره به دستاوردهای این پروژهها گفت: برای احیای اراضی تخریبشده و حساس به فرسایش، ۴۵۰ میلیارد ریال اعتبار هزینه شده است.
وی ادامه داد: در این طرح، گونههای گیاهی مقاوم به خشکسالی در سطح ۱۷۵۰ هکتار از عرصههای منابع طبیعی شهرستان کاشته شده که بیش از ۹۰ درصد آنها با موفقیت استقرار یافتهاند. همچنین ۶۵۰ هکتار از این سطح با مشارکت مستقیم صنایع شهرستان اجرا شده است.
دهقانی همچنین از اجرای طرحهای کنترل هرزآب در سطح ۴۰۰۰ هکتار و احداث ۴۰۰ کیلومتر تله رسوبگیر خبر داد و گفت: این اقدامات از جمله پروژههای اثرگذار در کاهش فرسایش و مدیریت روانابهای سطحی به شمار میروند.
به گفته وی، مناطق شریفآباد و فتحآباد بهعنوان کانون اصلی نهالکاری با مساحت ۱۴۵۰ هکتار و منطقه سنگسیریز با بیش از ۳۰۰ هکتار نهالکاری، از مهمترین عرصههای اجرای این طرحها بودهاند.
وی افزود: در مناطق حصنآباد، چاه غلامعلی، سنگ، رحمتآباد، شهرک طالقانی و دهآهنگر نیز پروژههای کنترل رواناب با هدف استفاده حداکثری از آب بارشهای فصلی، تقویت سفرههای آب زیرزمینی و افزایش پوشش گیاهی اجرا شده است.
دهقانی مهمترین اهداف این پروژهها را حذف کانونهای محلی تولید گردوغبار، حفاظت از زیرساختهای شهری و تأمین امنیت زیستی در شهرستان زرند عنوان کرد.
وی با اشاره به قرق کامل اراضی احیاشده به مدت ۵ سال گفت: با این اقدام، فرصت لازم برای بازسازی طبیعی منطقه فراهم میشود و گیاهان بومی بهتدریج جایگزین گونههای مقاوم اولیه خواهند شد.
این موفقیت نشان میدهد که تلفیق دانش فنی، مشارکت جامعه محلی و حمایت بخش صنعت میتواند در شرایط سخت اقلیمی نیز به احیای اکوسیستم و بازگشت حیات به اراضی بیابانی منجر شود.
نظر شما :